بنابراين خونهايى كه در اثر حوادث رانندگى و تصادف يا عمل جراحى ، لباس و بدن شخص آسيب ديده را آلوده مىكند و بر طرف كردن آنها دشوار است ، در نماز بخشوده شده است و نماز با آنها صحيح است . امّا خون دماغ يا خون دهن و لثّه ، از خونهاى بخشوده شده محسوب نمىگردد زيرا اين خونها ، خون رخم نيست . 2 - آلوده شدن بدن يا لباس به خون كمتر از يك درهم - كه بنابر مشهور به اندازهء بند انگشت شست دست انسان است - چه اين خون از خود انسان باشد يا از غير او يا از حيوان حلال گوشت . اين حكم ، خون حيض و نفاس را شامل نمىشود . امّا با خون استحاضه ، خون حيوانات نجس ، خون مردار ( ميته ) و خون حيوان حرام گوشت ، بنابر احتياط واجب ، نماز صحيح نيست . شرط اين مسأله اين است كه به خون ، رطوبت ديگرى نرسد ، در غير اين صورت ، از باب احتياط ، نماز صحيح نيست . 3 - در حالات اضطرار ، نماز با بدن يا لباس نجس صحيح است مانند موارد ذيل : الف - عدم امكان تطهير يا تعويض آن ، بخاطر فقدان آب يا نداشتن جامهء بديل ، و وجود مانع از برهنه شدن مانند سردى هوا يا بيمارى يا حضور بينندهء محترم . ب - عدم امكان تطهير يا تعويض بخاطر ضيق وقت . ج - عدم امكان تطهير يا تعويض بخاطر ترس . 4 - زنى كه مربى و پرستار كودك است ، مىتواند با لباس نجس شده به بول كودك ، نماز بگزارد ، و نماز او با شرايط ذيل صحيح است : الف - امكان نداشتن تعويض لباس بخاطر نداشتن لباس ديگر يا به هر